روزی با شهدای گمنام:

روزگاری احداث یادمان شهدای گمنام در یکی از مناطق تهران،برات ما بی نوایان شد تا دیدار آن صاحبان کرامت در سفر معنوی موجب گشوده شدن درهای اسمان گردد.پس احداث یادمان،بسیار مشتاق بودیم که شهیدی از شهدای گمنام آن را تبرک نموده و چراغ روز افروز و ارام دل خسته بی آرام ما گردد.
شگفت آنکه سعی ما برای افتتاح آن رخ قبله به جایی نمی رسید .و تمنای دیدار نیز بی پاسخ می ماند.تا در سالروز شهادت امام صادق «ع»هنگام تشییع شهدای گمنام ،سبوی طلب سوی دریای کرمش آوردیم و سلیمان نهانمان را غرق قلزم شهیدان ساختیم و سائل کوی آن آینه داران هدایت شدیم.اما جهد ما همچنان بی توفیق بود.بیگاه شد و دل از ناله نرهید و مدتی بگذشت.تا در هفته دفاع مقدس ،پس از آنکه اطمینان یافتیم دیدار آن خسروان مروت مقدور نیست،تصمیم گرفتیم با یاد و نام گروه صالحان، یادمان شهدا را افتتاح کنیم. که در کمال شگفتی ،روز قبل از مراسم افتتاحیه ،خبری خوش از بحر کرم شهیدان مژده رحمت گشت وگفتند چنین مقدر است که شهیدی از شهدای عملیات والفجر 8 برای افتتاح یادمان شهدا آصف روزگار باشد تا مقبول گرداند ما را.
دوست بی نشان ما آمد و نشانی شد در افتتاح یادمان وباب رحمت الهی.وخدا می داند که شهیدان چه نیکو خوبی و کرم را بنیادند.تحیر پیشه ما گشت در این واقعه.که خدایا این چه حکایتی است؟راز یار یا ناز یار؟ آن هنگام که ما تمنا می کنیم همه درها بسته می ماند.اما وقتی که برای افتتاح یادمان، به یاد ونام شهدا راضی می شویم،بحر کرم آن سبک روحان عاشق جانهای ما پاک می سازد تا موجب مرور خاطرات ما غریبان فراق ستارگان والفجر 8 گردد.چه زود ضیافت الهی با دوست بی نشان ما آغاز و پایان یافت.گویی فاصله ای بین شروع و پایان نبود!.
حیرت زدگی ما مدتی ادامه یافت و سر یار پنهان.تا در محرم همان سال ما نیز همراه و همانند مردم پارسای سرزمینمان خیمه مولای شهیدمان را بر پا نمودیم.آنهایی که خیمه را می دیدند،با کلام و درکی مشترک و گویی الهامی آن را متفاوت می دانستند! اما کسی نمی دانست چرا؟تا اینکه خبرآمد روز هفتم محرم دو شهید گمنام از تبار حسینیان در خیمه شما حضور خواهند یافت.به لطف خدای کریم شهیدان آمدند و دیگران نیز از حق جویان ،پارسایان،اولیا،صاحبان دلها و عقلهای عرشی و خلاصه هر کسی باید می آمد آمد! در حضور شهدای گمنام ،چند هزار نفر سبوی طلب آوردند در خیمه امام حسین«ع» و خدا می داند که چه زیبا و شگفت انگیز « کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا »تفسیر و تصویر گردید. و همگان دریافتند که حشرگاه حسینی گر کنون کربلایی،کربلایی،کربلا.
اما ما غریبان فراق دوست بعد از آن واقعه پر نور همچنان در انتظاریم که دوباره کی بسوزد دل و رسد وحی القلوب که ای اسیران دار الغرور ارجعی....وبراستی بی شهادت مرگ با خسران چه فرقی می کند؟.
@drmortezaei

در بیشه اندیشه ها...